.

.

 

ตามสัญญาที่เคยบอกว่า

จะขออัพของเก่าๆ  เมื่อครั้งยังเขียนบล็อกไม่ค่อยเป็น

มาปัดฝุ่นเขียนใหม่นะคะ

.

จากเอนทรีที่แล้ว ที่นามิพาไปต้าหลี่

วันนี้ก็พามาชม เมืองมรดกโลก  "ลี่เจียง" ค่ะ

.

 

 

นั่งรถจากต้าลี่  เป็นเวลาประมาณ 5 ชั่วโมง 

กว่าจะมาถึงลี่เจียง  เป็นอันมืดค่ำ  โอกาสถ่ายรูปก็มีน้อยนิด...เฮ่อ!!! Foot in mouth

.

ลี่เจียง  ตั้งอยู่ในเขตตะวันตกเฉียงเหนือ  ของมณฆลยูนนาน  ประเทศจีน 

 เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในหุบเขา  จึงไม่แปลกที่ต้องนั่งรถมานานถึง 5 ชั่วโมง 

และระหว่างทางก็เต็มไปด้วยป่าเขา  และทุ่งหญ้า 

 
.

ลี่เจียงเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวหน่าซี  ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย 

 ชาวหน่าซีมีขนบธรรมเนียมประเพณีที่น่าทึ่งหลายอย่าง 

เช่น  สังคมแบบให้ผู้หญิงเป็นใหญ่ ให้ออกไปทำงานฝ่ายเดียว 

โดยที่ผู้ชายอยู่ในบ้าน....OMG!!!  และยังมีภาษาเขียน  เป็นรูปภาพ  (เสียใจมาก  ไม่ได้ถ่ายรูปมา Y,.Y)

 

เริ่มเข้าสู่เมืองลี่เจียง...เจริญไม่น้อยนะนี่...

สังเกตดูบรรยากาศภายนอก...เริ่มมืดแล้ว  ไม่มีปัญญาไปถ่ายรูปแล้วง่าาา...

 

 

มาถึงโรงแรมซะที  นี่เป็นโรงแรม Grand Lijiang ซึ่งมีเจ้าของเป็นคนไทยค่ะ  ดังนั้นก็เป็นเรื่องดีที่..อาหารเย็นนี้ เราจะได้ทานอาหารไทย  ...โย่ๆๆๆๆ Undecided

 

อ่ะ...มาทานข้าวเอาแรงก่อนไปตะลุยเมืองโบราณกันค่ะ

มื้อนี้อย่างที่บอกว่า  มีอาหารไทยค่ะ  อย่างแรกเลยก็  ผัดผักรวมมิตร...โอ้ววว  เหมือนได้มานั่งกินข้าวที่บ้านอย่างงั้นแหละ  แต่ค่ะแต่....มีแต่ผัก จริงๆ...

ต่อมาก็....น้ำพริกกะปิ....ไม่รู้ว่าคนจีนเขาเอากะปิมาจากไหนน้อ??? LaughingLaughing

 

ไข่เจียว...อืมมม  ลืมบอกไปค่ะว่า  ทั้งต้าหลี่ และลี่เจียงนี่  เขาเสิร์ฟไข่เจียวแทบทุกมื้อนะคะ ..แต่นามิลืมถ่ายรูปง่าาาา Tongue out

จานต่อมาก็.....ลาบหมูค่ะ...อันนี้อร่อยค่ะ  คอนเฟิร์ม!!!

 

อันนี้  ไม่รู้ไกด์มั่วรึป่าวค่ะ  ไกด์บอกว่า  เป็นปลาแซลมอน  แต่ชิมแล้ว  มันคือปลาทูชัดๆ  ...ปลาทูตัวใหญ่ทอดคร่าาา

 

หลังจากอิ่มหนำสำราญ  เราก็เดินเที่ยว  เมืองโบราณลี่เจียง  ซึ่งรายล้อมอยู่รอบโรงแรมที่พักนั่นเองค่ะ  

เมืองโบราณลี่เจียงนี้  แสดงถึงชีวิตความเป็นอยู่แบบโบราณของชาวนาซี  ซึ่งมีอายุ 800 ปี กว่านับจากราชวงศ์หยวน  และได้รับการขนานนามจากยูเนสโก้  ให้เป็น ....เมืองมรดกโลกลี่เจียง